کاربری
کاربر گرامی به معمار فا - معماری ایران و جهان خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
Social Media Tabs
نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: فراتر از سنت

  1. #1
    مدیرکل
    تاریخ عضویت
    Jan 2013
    محل سکونت
    شیراز
    نوشته ها
    4,250
    تشکر
    6,172
    تشکر شده 8,135 بار در 3,111 ارسال
    نوشته های وبلاگ
    4
    میزان امتیاز
    10
    Array

    Apple فراتر از سنت

    فراتر از سنت:

    سنت بازخواني ابژه هاي مرده است؛ ابژه هايي كه خيلي وقت پيش از ما سر در خاك نهاده اند و بدل به خبري در كتاب ها شده اند. بازخواني سنت هم شايد به معناي بازخواني تاثيري باشد كه اين ابژه هاي مرده بر ما نهاده اند و مي نهند. به عبارتي ما نوادگان اين ابژه هاييم؛ چه بخواهيم و چه نخواهيم. و براي همين هم از آنان لاجرم چيزي در ما يافت مي شود؛ چيزي كه در كمترين حالت بر نگرش ما به چيزها تاثير دارد و در شديدترين حالت هم، نگرش ما به چيزها را مي سازد. ما بايد سنت را بازخواني كنيم تا تاثير اين ابژه هاي مرده بر واقعيت زنده خود را بيابيم. حال چه به هدف رها شدن از اين اثرات و چه براي نو شدن بر اساس اين اثرات؛ در هر حال ما ابژه هايي تحت انقياد و سلطه ابژه هايي ديگريم؛ ابژه هايي كه به طرز پارادوكسيكالي ديگر نيستند؛ به طرز پارادوكسيكالي سوژه ما هستند... و ما نيز سوژه آنها هستيم. اين ابژه ها آن زمان كه دانش خود را مي ساختند آگاهانه آن را به گونه اي ساخته اند كه آيندگان تا ابد سوژه آن باشند. نه تنها متن مقدس بلكه همه متون منظومه ثانويه يا معرفت ديني معطوف به آينده و بدل كردن آيندگان و پيكر و روان و چشم انداز آنها به سوژه هايي در انقياد هستند.
    شايد توليد دانش معطوف به منقاد كردن ابژه هاي آينده به طرزي آگاهانه شكل نگرفته باشد اما به هر حال دانشي كه اينك در دستان ماست (يا ما در دستان آن اسيريم) دانشي است كه ما سوژه آنيم. آن وقت اما آيا بازخواني و شناسايي دوباره اين دانش براي ما به عنوان يك سوژه مستقل ممكن است؟ آيا اصلاما سوژه ايم يا ابژه؟ من قبول مي كنم كه ما تركيبي از اين دو هستيم اما سنت پژوهان به گونه اي مي نويسند كه گويي ما صرفا سوژه سنت بوده ايم؛ سنتي كه از ديد اينان اگرچه در تاريخ شكل گرفته (اصلاآيا چيزي بيرون تاريخ هم مي توان متصور شد؟) اما تاريخ ما را جهت داده؛ آن را متوقف كرده؛ ضرباهنگ آن را گاهي كند كرده است و گاهي تند. آن وقت آيا هرگونه بازخواني سنت مي تواند خارج از حدود و ثغور همين سنت و اقتدار آن انجام گيرد؟ آيا جايي مي توان خارج از حوزه سنت يافت؟ جايي كه سنت اقتدار خود را در آن نگسترده باشد؟ ديگر آنكه آيا در اين چارچوب هرگونه پيوند با «ديگري» امكان خواهد داشت؟ گمان مي كنم جاي واقعيت و «ديگري» در اين ميان خالي باشد.


    2- سنت بازخواني ابژه هاي مرده است؛ ابژه هايي كه ديگر ابژه نيستند. چه معنايي دارد كه ابژه بعد از مرگ همچنان ابژه باشد؟ ما وقتي سنت را بازخواني مي كنيم به مثابه يك سوژه به آن مي نگريم؛ سوژه اي كه موضوع نگريستن ابژه هايي با واقعيت و اولويت هاي متفاوتند. ما سوژه ايم اما سوژه واقعيت خود و نه سوژه واقعيتي ديگر كه ديگر نيست. دانش ما تحت نفوذ و تاثير واقعيت هاي ماست كه شكل مي گيرد؛ دانش ما از سنت نيز هم. در واقع برخلاف آنچه انديشمندان موضوع فقره نخست بر آن مي روند نه تنها ما فرآورده و محصول دانشي نيستيم كه در گذشته شكل گرفته و قوام يافته است و نه تنها دانش ما از اكنون و گذشته و حتي از خويشتن تحت نفوذ آن ابژه هاي ديروزي و هميشگي نيست بلكه ما، هم محصول دانش معاصر خويش هستيم و هم دانش ما از گذشتگان محصول دوران ماست.
    واقعيت گرچه چيزي است كه فقط تا اطلاع ثانوي هست اما تا وقتي هست از هر طرف ما را در بر مي گيرد و در بند مي كند. ما ابژه هايي معاصريم؛ در هواي اكنون نفس مي كشيم؛ در فضاي معادلات قدرت و دانش كنوني كه از هر طرف خود را به ما تحميل مي كند. اما نمي شود اين همه را دربست پذيرفت. «اكنونيت مفرط» يا اكنونيت مضاعف اگر بدل به اكنونيت ايدئولوژيك شود دنيا را وارونه خواهد ديد؛ كار ايدئولوژي اين است. اين اكنونيت مفرط را مي شود در برخي آراي زكي نجيب محمود و پيش و بيش از او در آراي سلامه موسي ديد. اينان بر آن بودند كه افق ما با گذشته گسسته است. اما لايه هاي معتدل تري از اين انديشه ها را مي توان در آراي عبدالله عروي و علي اومليل مشاهده كرد.

    3- سنت بازخواني سوژه هايي مرده است؛ سوژه هايي كه خود و دانشي كه توليد كرده اند فرزند زمان خويشتن بوده اند. اينك حتي سخن گفتن از ابژه اي مستقل كاري گزاف است چه رسد به اينكه بخواهيم از ابژه هايي فرازماني سخن بگوييم كه دانشي توليد كرده اند كه از طريق آن بر ما حكم مي كنند. گمان نمي كنم بشود به سنت بازگشت يا قايل به آن بود كه سنت تا به اكنون زنده است و بر ما حكومت مي كند و ديد ما را به چيزها شكل مي دهد. ما در فضاي اكنون نفس مي كشيم و دانشي كه توليد مي كنيم زير نفوذ اكنون و مناسبات قدرت آن شكل مي گيرد؛ اكنوني كه ما در آن دست برتر را نداريم. حتي ايده بازگشت به گذشته هم كه اينك ايده اي مطرح است يك ايده نو است كه ربطي به سيطره سنت بر ما ندارد و برعكس، نشان از سلطه اكنون بر ما دارد؛ اكنوني كه از فرط نااميدي راه هايي تازه در برابر ما مي گشايد؛ راه هايي كه يكي از آنها بازگشت به گذشته است. شايد تنها سود بازخواني سنت براي ما نه نشان دادن بزرگي و مجد ما در گذشته، نه يافتن آثار اين گذشته بر ما، نه يافتن راهكارهايي خودماني براي نو شدن بلكه صرفا همين باشد كه بدانيم دانش گذشتگان دانشي معطوف به واقعيت آنان است و آنان نه ابژه هايي فرا زماني بلكه سوژه هايي كاملازمانمندند؛ سوژه هايي كه زمانه آنها گذشته است.


    روزنامه شرق ، شماره 1460 به تاريخ 19/11/90، صفحه 9 (انديشه)

    کاربر زیر به خاطر ارسال مفید Hamed Mohammadpor از ایشان تشکر کرده است:

    maniya (11-14-2014)

    از تمام معماری های این شهر کثیف و وحشی
    تنها لبه های تیز و برنده ی جغرافیای اتاق تاریکم و گلدسته های بلند غربت ام را می بینم
    اما ...
    لبخند بزن...
    برآمدگی گونه هایت...
    توان آن را دارد که امید رفته را باز گرداند،
    گاه، قوسی کوچک، میتواند.... معماری یک سازه را عوض کند!
    ...
    معماری واقعیتی است از جنس زندگی
    ما باید بتوانیم جـهـان ِ خـــــاص خود را بیافرینیم!

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

تارنمای معمار فا با هدف ارتقاء سطح دانش و فرهنگ ایرانیان و خدمت رسانی به هم میهنان گرامی با عنوان "مرجع تخصصي معماري و معماران ايران" در پنجم اسفند 1391 ایجاد گردیده است.
از لحظه تولد تاکنون معمار فا همواره سعی در بکارگیری شیوه های مدیریتی جدید و خدمات نوین داشته است . معمار فا مفتخر است که شما دوستان عزیز را به همراه دارد.

دوستان ما
لینک های مفید
ابزار ها
بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید: